Uzun Mesafeye Taşınan Kirleticiler
Tijuana Nehri’ne dökülen atıklar, beklenenden yedi kat daha uzağa, en az 20 mil mesafeye kadar havaya karışabiliyor. UC Riverside araştırmasına göre, bu durum San Diego’nun havasını olumsuz etkiliyor.
Nehir, atık su, sanayi atıkları ve kentsel yüzey akıntılarını içeren karmaşık bir karışımı Pasifik Okyanusu’na, Imperial Beach’ten taşımaktadır. Araştırma, atık su kimyasallarının okyanusta yeterince uzun süre kalabildiğini ve ardından San Diego kıyısı boyunca kuzeye taşındığını ortaya koyuyor.
Kirleticilerin Saptanması
Çalışma, La Jolla’daki Scripps Okyanografi Enstitüsü iskelesinin yakınında, nehir ağzından yaklaşık 22 mil uzakta Tijuana Nehri ile bağlantılı kirliliğin hava örneklerinde tespit edildiğini gösteriyor. Atmosfer bilimcisi ve çalışmanın baş yazarı Karolina Cysneiros de Carvalho, “Bu atıklardan kaynaklanan bileşenlerin havaya girebileceği zaten biliniyordu, ancak ne kadar uzakta olabileceğini şimdi anladık” dedi.
Cysneiros de Carvalho, bu araştırmayı UC Riverside ve Colorado’daki National Center for Atmospheric Research’da yürütmüştür. Çalışma ekibinde UCR atmosfer bilimci William Porter, UCR ve NCAR atmosfer kimyageri Kelley Barsanti ile UC San Diego’dan Kimberly Prather yer aldı.
Özel Koşullar ve Araştırma Bulguları
Önceki araştırmalar, Tijuana Nehri’nden akan insan atıklarının sınırdaki toplulukların hava kalitesini etkilediğini göstermişti. Araştırmacılar, kirliliğin daha ileriye uzanıp uzanmadığını anlamak için 2024 yılının Ağustos ve Eylül aylarında, Tijuana Nehri’nden La Jolla’ya kadar dört farklı noktada hava örnekleri topladı.
Bu dönemde, alışılmadık şekilde büyük miktarlarda atık su nehirden geçiyordu. Günlük 160 milyon ile 207 milyon litre arasında atık su, Pasifik Okyanusu’na akıyordu ve bu durum olağanüstü bir kuru mevsim kirliliği olayı yarattı.
Bileşenlerin Davranışı ve Okyanusun Rolü
Araştırmacılar, dimetil trisülfid adlı bir bileşeni izlemeye başladılar. Bu bileşen, çürüyen organik madde ve atık su ile ilişkilendirilmiş volatildir. Dört lokasyondaki ölçümler, Tijuana Nehri’ni dimetil trisülfid için güçlü bir bölgesel kaynak olarak belirledi.
Ancak dimetil trisülfid havada uzun süre kalmıyor. Eğer tamamen havada taşınmış olsaydı, La Jolla’ya ulaşmadan önce çoğu kaybolmuş olmalıydı. Araştırmacılar, kirliliğin havada açıklanamayan uzak mesafelerde tespit edildiğini belirtti.
Okyanusun Depolama Kapasitesi
10 Eylül’de bir pompa istasyonu, atık suyu güney yönüne yönlendirmeye başladı ve Tijuana Nehri’ne giren miktarı önemli ölçüde azalttı. Bunun ardından La Jolla’da ölçülen dimetil trisülfid seviyeleri %86 oranında düştü. Bu durum, kirliliğin havaya ulaşmadan önce bir yerde depolandığını gösteriyor.
Okyanus, bu depolama ve taşıma sistemini sağlayabilir. Okyanusta, dimetil trisülfid daha uzun süre kalabiliyor ve okyanus akıntıları, onu kuzeye taşıyarak su ve hava arasındaki sınırı geçmesine olanak tanıyor.
Gelecek Araştırmalar ve Sonuçlar
Araştırmacılar, gözlemlerinin olağanüstü bir kuru mevsim atık su deşarjı döneminde yapıldığını belirtiyor. Daha tipik koşullar altında bu kirleticilerin ne kadar uzağa gidebileceğini henüz bilmiyorlar. Fakat bu bulgular, Tijuana Nehri’nin ötesinde geniş etkilere sahip olabilir.
Yeni çalışma, geleneksel hava kalitesi modellerinin, kirleticilerin atmosferdeki yolculuğuna odaklandığını gösteriyor. Ancak nehirler ve okyanuslar, bazı kimyasalları koruyarak daha uzak mesafelere taşınmasına neden olabiliyor. Bu, hava kalitesi modellerinin iyileştirilmesine yardımcı olabilir.
